Teşekkür
Selamlar Geçen günlerde evimi canım arkadaşlarım şenlendirdi. Onlar gelmeden önce yaşadığım şehrin sarısı dümdüz sarı, köyümün insanları dümdüz insan, gün batımı her gün gördüğüm gün batımıydı. İnsanın değer verdikleri ile baktığı şeylerin güzelleştiğini, bazı güzellikleri ancak başkaları ile fark edebildiğimizi, herkesin başka başka şeylerde güzellikler bulduğunu ve bunun paylaştıkça çoğaldığını anladım. Yani hem evim hem köyüm hem de bakış açım şenlendi. Yaptığım yemekleri beğenmedim, evim kusurluydu, nevresim takımlarım uyumlu değildi, hava çok sıcaktı ama elhamdülillah hoş sohbetimiz, şen kahkahalarımız vardı. Bundan sonra ben de ellerim dolu sevdiklerimi ziyaret etmek istiyorum. Kendimi belli bir mesafe sonrası ziyaret edilecek, 2000 lira ve üstü miktarda yol parasına değecek biri olarak hiçbir zaman göremedim. İnsan olmanın, dost olmanın bir gereğinin mali duruma bakılmaksızın bir tebessüm için ziyaret edilmesi olduğunu bilmiyordum. Sizden öğrendim. Teşekkür eder...