Fareli Köyün Kavalcısı Benim

 Selamlaar. 

Geçenlerde evimizle alakalı ciddi bir sorun yaşadık. Yani şimdi sorunu söyleyemediğim için ne desem muhtemelen farklı bir şey hayal edeceksiniz. Herhalde çözüldü çünkü şu sıralar yok gibi. Köyde yaşayanın halini ancak köyde yaşayan anlar diye bir atasözü yoksa bu atasözünü ben söylemek istiyorum. Yaz kızım. Köyde yaşayanın halini ancak köyde yaşayan anlar. 

İnsan paylaşmaya meyilli bir varlık. Eğer ki evlilik veya kişi ile alakalı mahrem bir dert değilse paylaşılması görüş alınması tavsiye edilir. Ben de bunu yapmak istedim aslında. Ama arkadaşlarıma konuyu açmaya başladım ki, derdimden çok çok daha küçük bir şeyi "aaa o değil dimiiiiii" dediler. Yahu o dediğin şey köyde yaşayan adamın hayatından çıkmıyor ki. Üzüldüm. Belki sınıf olarak düşük hissettiğimden, belki de dostlarıma ulaşamamış olmaktan üzüldüm. Sonra da annem, babam hariç kimseye diyemedim. Kardeşlerime bile. Hatta haftaya beni ziyaret edecek dostlarıma bile diyemedim. Arkadaşlar diyemiyorum. Yahu benim ayıbım değil, elimden geleni yapıyorum, benden kaynaklı değil, o kadar zararlı değil ama söyleyemiyorum. 

Kamu spotu: dert dinlenirken tahmin bulunmayalım, sonuna kadar dinleyelim. Gerçek tepkimizi gizleyip karşı tarafı incitmeyelim. Sorunu daha büyük hale getirmeyelim. Kendimizden farklı koşulda yaşayanlara saygı duyalım. Aradaki gelir farklarını konuşmalarımızda gözetelim. Yatırım tavsiyesi vermeden önce gelir gider dengesini öğrenelim. saygılar. sevgiler. 

"beni sevsinler istedim 

  her biri kendi gibi"